Galerie Jan Jetten

Welkom op 

de website van

Galerie Jan Jetten

 

 

 

 

 

 

 

Galerie Jan Jetten

Jan Jetten werd op 16 juni 1949 geboren aan de Dorpsstraat in het Drentse Havelte als zoon van postkantoorhouder Klaas Jetten en Jantje Trompetter. Als klein kind was hij al geboeid door kunst en stonden zijn handen niet stil. Zijn accordeon, een potlood of verfkwast was zijn gereedschap. Na de lagere school en ULO volgde hij de Schildersschool in Zwolle, je moest immers een vak leren. Maar de leraren daar gaven hem al snel het advies de schilderskwast te verruilen voor het penseel. Hij vervolgde zijn opleiding aan de kunstacademie Minerva in Groningen. Uit al zijn werk blijkt echter dat hij in Zwolle opgedane ambachtelijke kennis over  technieken altijd trouw is gebleven. Eeuwenoude verftechnieken en -samenstellingen kregen door Jan weer een nieuwe impuls. Niet op doek maar Jan heeft de keuze gemaakt om op paneel te schilderen. Zijn glaceertechniek komt het beste tot zijn recht op een harde gladde ondergrond. Jan zijn werk is inmiddels terug te vinden in vele huiskamers, kantoren en overheidsgebouwen over de hele wereld.

Wat het meest opvalt in zijn werk is het licht. De warmte van het coloriet wordt zo bijna voelbaar. Hier wordt getoverd met licht, kleur en vorm. Figuratie en abstractie wisselen elkaar moeiteloos af. Meestal in een geabstraheerde vorm. Associaties met Picasso, Klee, Cézanne, Gauguin, ja zelfs Mondriaan, dringen zich aan de toeschouwer op. Niet alle werk is op paneel, af en toe pakte Jan ook heel graag nog even het kleurpotlood of maakt een aquarel.
Blijkbaar is het voor een buitenstaander moeilijk om, even argeloos als onbevangen, de schilderijen te ondergaan zonder ze direct van een etiket te voorzien, ze in een vakje te willen plaatsen. Jan omschrijft zijn werk zelf als Expressionistisch Kubisme.

Bij Jan moet alles kloppen, elke streek met het penseel, elk lijntje, de kleuren op zijn palet en zijn kleding. Het liefst zou hij schilderen in driedelig grijs om zich zelf weg te cijferen en zijn schilderijen te laten spreken voor hem.  De magie van licht, vorm en kleur.

Het was Jan zijn lust en zijn leven, schilderen. Het schilderij van het gemeentehuis van Westerveld was niet het laatste wat er uit zijn handen is gekomen. Dat waren de boten, vol in het zeil. Varend naar de horizon, een onbekende toekomst tegemoet want wat Jan zijn ogen zien lukt niet meer om vast te leggen, het is ingehaald door zijn ziekte. De galerie in Havelte is na ruim dertig jaar gesloten, de penselen worden niet meer ter hand genomen.